Durante moitos anos a política deste país estivo marcada polas redes clientelares tecidas entorno a un goberno que distinguía moi ben entre amigos e inimigos á hora de elaborar os presupostos. Era o que moitos chamabamos a Galiza da subvención, a do amiguismo, onde os cartos se repartían de xeito discrecional e onde os dereitos se convertían en privilexios dos que só gozaban aqueles que estaban baixo a sombra do poder establecido. Era a época de Don Manuel e os seus amigos.
Hai algo máis de dous anos moitos alegrámonos de que por fin mudase o goberno da Xunta pensando que con el mudarían tamén ese tipo de prácticas. Inxenuos de nós, resultou que aquel amiguismo do que culpabamos ao goberno de Fraga era algo moito máis importante ca iso; o clientelismo era parte do noso propio ser, un elemento da cultura política do noso país que hai que protexer como un feito diferencial galego, só iso pode explicar que a día de hoxe sexa o BNG o gran impulsor deste xeito de facer política: “ti es amigo, pois toma unha galescola; ti non, pois quedas sen centro de maiores”, é dicir, o de menos son as necesidades dos galegos, o que prima é defender as nosas tradicións empezando polo caciquismo, un elemento diferencial de primeira orde segundo parece.
Para rematar só me resta pedir desculpas por non ter mencionado nestas liñas ó PSdeG-PSOE, pero é que teño entendido que este periódico ten como referente Galiza , polo que non creo que veña ó caso meter en vereda a un partido plenamente sometido os designios marcados dende a “Villa y Corte” para esta Terra sempre submisa e obediente.
Despois disto cabe concluír que o único que nos queda é apostar por esta nova vía, TERRA GALEGA, o partido para todos os galegos. Longa vida para este proxecto.
Hai algo máis de dous anos moitos alegrámonos de que por fin mudase o goberno da Xunta pensando que con el mudarían tamén ese tipo de prácticas. Inxenuos de nós, resultou que aquel amiguismo do que culpabamos ao goberno de Fraga era algo moito máis importante ca iso; o clientelismo era parte do noso propio ser, un elemento da cultura política do noso país que hai que protexer como un feito diferencial galego, só iso pode explicar que a día de hoxe sexa o BNG o gran impulsor deste xeito de facer política: “ti es amigo, pois toma unha galescola; ti non, pois quedas sen centro de maiores”, é dicir, o de menos son as necesidades dos galegos, o que prima é defender as nosas tradicións empezando polo caciquismo, un elemento diferencial de primeira orde segundo parece.
Para rematar só me resta pedir desculpas por non ter mencionado nestas liñas ó PSdeG-PSOE, pero é que teño entendido que este periódico ten como referente Galiza , polo que non creo que veña ó caso meter en vereda a un partido plenamente sometido os designios marcados dende a “Villa y Corte” para esta Terra sempre submisa e obediente.
Despois disto cabe concluír que o único que nos queda é apostar por esta nova vía, TERRA GALEGA, o partido para todos os galegos. Longa vida para este proxecto.
